Szósty dzień mobilności za nami. Dzień spokojniejszy w formie, ale niezwykle głęboki w treści. Taki, który nie pędził do przodu, lecz zapraszał do zatrzymania się, uważnego bycia tu i teraz oraz wsłuchania się w siebie. To był dzień relacji – z innymi i z samą sobą.
Poranek rozpoczęliśmy od rozgrzewki językowo-kulturowej poświęconej relacjom, wsparciu i wspólnocie na Malcie. W formie prezentacji i ćwiczeń językowych przyglądałyśmy się temu, jak mówić o emocjach, jak prosić o pomoc i jak reagować w sytuacjach społecznych. Rozmawiałyśmy o tym, że proszenie o wsparcie nie jest oznaką słabości, lecz dojrzałości i odwagi, szczególnie po doświadczeniu choroby. Ćwiczenia językowe pozwalały oswoić te tematy w bezpieczny sposób, pokazując, że emocje można – i warto – nazywać, a relacje buduje się poprzez autentyczność, a nie perfekcję.
Następnie przeszliśmy do warsztatów z kompetencji miękkich „Wzmacnianie poczucia własnej wartości i sprawczości po doświadczeniu choroby”. Był to bardzo osobisty i wzmacniający blok. Pracując indywidualnie i w grupach, uczestniczki rozpoznawały swoje zasoby, mocne strony i granice, które często po chorobie ulegają zatarciu. Ćwiczenia pomagały odbudować pewność siebie, przypomnieć sobie, kim się jest poza rolą pacjentki, i zauważyć, jak wiele już zostało osiągnięte. W tej części dnia pojawiło się dużo czułości wobec siebie, ale też realnej siły i gotowości do stawiania kolejnych kroków.
Po przerwie obiadowej przyszła pora na arteterapię wspierającą dobrostan psychoemocjonalny. Zajęcia relaksacyjne, praca z oddechem i wizualizacja stworzyły przestrzeń głębokiego wyciszenia. Był to moment, w którym można było puścić napięcie, zwolnić tempo i po prostu być. Dla wielu uczestniczek był to pierwszy od dawna czas prawdziwego odpoczynku – takiego, który nie wymaga działania ani „radzenia sobie”, lecz pozwala ciału i emocjom zrobić to, czego najbardziej potrzebują.
Popołudnie spędziliśmy w ruchu, ale w bardzo uważnej formie. Zajęcia outdoorowe „Uważny ruch i regeneracja” odbywały się w przestrzeni miejskiej i były połączeniem spaceru uważności, prostych ćwiczeń ruchowych oraz świadomego oddechu. Nie chodziło o wysiłek ani wyniki, lecz o kontakt z ciałem, obserwację otoczenia i łagodne przywracanie energii. Ruch stał się tu narzędziem regeneracji, a nie wyzwaniem. Widać było, jak z każdą minutą napięcie ustępuje miejsca lekkości i spokoju.
Dzień zakończyliśmy ewaluacją w formie kręgu refleksji pod hasłem „Co dziś mnie wzmocniło i co chcę zachować na kolejne dni?”. Krótkie wypowiedzi uczestniczek były pełne uważności i wdzięczności. Pojawiały się myśli o potrzebie dbania o siebie bez poczucia winy, o sile wspólnoty, o znaczeniu małych kroków i codziennych rytuałów, które można zabrać ze sobą po powrocie do domu.
Szósty dzień mobilności przypomniał nam, że regeneracja jest równie ważna jak działanie. Że wspólnota daje oparcie, a uważność pozwala naprawdę usłyszeć siebie. To był dzień, który wzmocnił nas od środka – cicho, spokojnie, ale bardzo skutecznie.
Działanie finansowane ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus+ (Erasmus+ Edukacja dorosłych). Typ akcji: AKCJA 1 Mobilność dorosłych osób uczących się i kadry edukacji dorosłych - projekty krótkoterminowe (KA122-ADU) Numer wniosku: 2025-1-PL01-KA122-ADU-000306262
Tytuł projektu: Odczaruj raka 2 - mobilność dla kobiet po chorobie onkologicznej oknem do nowej rzeczywistości. 
